Parlamenter demokrasilerde, örgütlü gruplar; siyasal, ticari, finansal, ekonomik ve sosyal çıkarlar ve somut kazanımlar için bir takım profesyonel hizmet faaliyetlerinde bulunur.

Bu faaliyetler lobicilik olarak adlandırılır. Başka bir ifadeyle, lobiciliği; karar verme süreçlerini etkileme ve yönlendirme stratejisi olarak yorumlayabiliriz.

Dünyada siyasal, ekonomik, kültürel, sosyal ve iş dünyasına ilişkin başarıların önemli oranda “stratejik ilişki ağları tesis edilmesine” yani “lobiciliğe” bağlı olduğu bir gerçektir. Bu çerçevede, baskı gruplarının kendileriyle ilgili hedefleri etkileme çalışmaları iki şekilde gerçekleşmektedir:

• Doğrudan doğruya etkileme faaliyeti
• Dolaylı etkileme faaliyeti

Unutulmamalıdır ki lobicilik; kamu yönetiminde, daha çok yasa yapıcı ya da karar verici konumunda olan kişileri bilgilendirme ve etkileme çabalarıdır. Aynı zamanda karar organları ile çıkar grupları arasındaki ilişkilerle etkileme sürecidir.

Anlaşılacağı üzere, esas itibariyle lobicilik, karar alma süreçlerine katılmayı ve bu sürece etki etmeyi amaçlar. Bu süreç; belli bir grubun ya da kesimin tanıtımını yapmak ve onun yaklaşımları, beklentileri doğrultusunda kamuoyu oluşturmayı da içerir.

Lobicilik, çağdaş demokrasilerde, hem ülke içi menfaat grupları tarafından hem de ülkenin genel
menfaatleri doğrultusunda uluslararası bir boyutta gerçekleşebilir.